بدن انسان به‌گونه‌اى است كه او را وادار نموده تا از گوشت هم تغذيه كند ، انسان بواسطه امتيازى كه از لحاظ بدنى با علفخواران دارد از چربىهاى آماده حيوانى كه محصول علفخواران است استفاده مىكند . چربىهاى حيوانى در حد مورد نياز موجب نرمى مفاصل مىشود و از تصلب آوندهاى بدن اعم از عروق خونى و گدارهاى بافتى جلوگيرى به عمل مىآورد . يك فائده ديگر اين چربىها روغن كارى و نرم كردن اندام‌ها در درون و نرم كردن اندام‌ها در مجاورت يكديگر مىباشد . برخى از بيمارىهاى تفرّق اتصال ناشى از عدم انعطاف لازم ميان اندام‌ها با اندام‌هاى همسايه مىباشد . به‌عنوان مثال به ماهيچه‌هاى درون كره چشم توجه كنيد ؛ اگر اين ماهيچه‌ها از لحاظ مزاجى دچار خشكى شوند ناچار مستهلك مىگردند و به علت كندى حركات از خونرسانى و تغذيه بموقع باز مىمانند . پديده پير چشمى از همين‌جا آغاز مىگردد . همين‌طور است كار استخوان‌ها در محل اتصالات آن‌ها با يكديگر ! باز هم به‌عنوان مثال مايع نرم‌كننده سر مفاصل از غذاهايى مانند شير و چربىهاى حيوانى تأمين مىشوند . اين چربىها در مراحل مختلف هضم با مزاج اندامى كه از آن‌ها تغذيه مىكند همسان مىگردند و مانع اصطكاك محل اتصالات با يكديگر مىشوند . پس شير را بايد با همان چربى خودش مصرف كرد . نه اينكه چربى شير از مجموعه طبيعى آن جدا شود و چربى مورد نياز بدن از غذاها و مواد ديگر تأمين گردد . چربى شير و فراورده‌هاى ديگر حيوانى در مجموعه حيوانى در مجموعه طبيعى خود براى بدن انسان مفيد است . براى تأمين فرآورده‌اى ديگر لبنى نبايد شير را بطور كلى عارى از چربى نمود . اگر نگران افزايش چربى در بدن هستيم بهتر است از راه‌هاى ديگر مثلا ورزش يا كارهاى عضلانى آن را در بدن بسوزانيم تا بر قدرت و قوت و نرمش و جنب و